چهارشنبه، ۱۹ بهمن ۱۴۰۱

یکی از انواع ساختارهای ساخت و ساز خشک (درای وال)، دیوارهای جداکننده می باشد. دیوارهای جداکننده به چهار نوع تقسیم می شوند: دیوار W111، دیوار W112، دیوار W115 و دیوار W116. این دیوارها برای جداسازی و تقسیمات داخلی ساختمان، مورد استفاده قرار می گیرند. در این مطلب قصد داریم درباره جزئیات اجرایی و نکات فنی دیوار جداکننده W111 صحبت کنیم.
در ساخت این دیوار، ابتدا یک ردیف سازه، سپس یک لایه پانل در هر طرف اجرا می شود. این ساختار، به عنوان ساختار پایه برای انواع دیوارهای جداکننده می باشد. اجرای این دیوار به دلیل استفاده از حداقل مصالح، بسیار کم هزینه و سرعت اجرای آن سریع است.

مرحله اول در اجرای زیرسازی این نوع از دیوار جداکننده، نصب رانرها به کف و سقف می باشد. برای این کار ابتدا مسیر عبور دیوار در کف توسط ریسمان رنگی مشخص می شود. سپس با استفاده از پیچ و رول پلاگ و با فواصل حداکثر 60 سانتیمتر، رانر در کف و سقف اجرا می شود. نکته ای که باید در نظر داشت این است که فاصله اولین پیچ از انتهای سازه باید حداکثر 10 سانتیمتر باشد. مورد دیگری که حائز اهمیت است، تراز بودن کف است. اگر کف محلی که قرار است دیوار جدا کننده اجرا شود، پستی و بلندی داشته باشد، نیاز است که اول آن را اصلاح کنیم. ابتدا باید در نظر داشت که کف سازی باید پس از اجرای پانل ها انجام شود زیرا در غیر این صورت رانر در ملات کف سازی دفن می شود. پس از اینکه رانرهای کف و سقف نصب شدند، نوبت به نصب استادها به صورت عمود بر رانرها می باشد. استادها با توجه به نوع ساختار می توانند به فواصل 30، 40 یا 60 سانتیمتر اجرا شوند. برای جاگذاری راحت استادها در رانر بهتر است به اندازه 5 میلیمتر از استاد بریده شود. در این صورت استاد از بالا به فاصله 5 میلیمتر تا سقف، آزاد می باشد. به این نکته باید توجه کرد که رانر و استاد نباید به یکدیگر پیچ شوند، اما در حین کار و برای ثابت نگه داشتن استادها می توان موقتا استاد و رانر را به وسیله انبر پانچ به یکدیگر متصل کرد.
در ساختارهای کناف می توان از پروفیل CW (براساس استاندارد DIN) یا پروفیل C (براساس استاندارد NF) استفاده کرد. هرکدام از این پروفیل ها که با مقاطع CW75، CW50 و CW100، و یا C70، C50 و C100 موجودند، محدودیت هایی در ارتفاع دارند. برای هر کدام از این پروفیل ها (C/CW) جداولی تعبیه شده است. با انتخاب نوع پروفیل مورد نظر می توانیم اطلاعاتی نظیر ضخامت لایه پوششی، ارتفاع مجاز با توجه به منطقه نصب 1 یا 2، و ساختار دارای کد حریق یا بدون کد حریق را بدست آوریم. منطقه نصب 1، مناطق کم جمعیت، و منطقه نصب 2، مناطق پرجمعیت می باشند.
برای روشن تر شدن این موضوع، به مثال زیر توجه کنید:
فرض می کنیم ارتفاع دیوار 420 سانتیمتر، ساختار بدون کد حریق، منطقه نصب 2 و پروفیل مورد استفاده از نوع C است. در این صورت می بایست از پروفیل C70 به فواصل 30 سانتیمتری در منطقه نصب 2 استفاده کرد یا می توان پروفیل C100 به فواصل 60 سانتیمتری را اجرا نمود.
